* ก่อนจะเริ่มเรื่องกัน ผมขออนุญาติแจ้งก่อนนะครับ *
  
   เนื่องจาก Blog ได้ดองจนเหม็นเน่าได้ที่แล้ว วันนี้จึงกลับมาอัพสักหน่อย
เดียวเค้าจะหาว่าเราตายไปแล้ว ..... ไม่ได้ตายไปไหนครับ แค่ช่วงนี้สุขภาพของผม
ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไร หลังว่าจากงานประจำ ก็ใช้เวลาว่างที่เหลือ เข้าออกโรงพยาบาลเล่น
อยู่จนจะเป็นบ้านอีกหลังไปแล้ว จึงไม่มีเวลามาอัพเรื่องราวให้ได้อ่านกัน ผมขออภัย
ไว้ ณ ที่นี้ด้วย  .... ขอบคุณทุกความคิดถึงนะครับ ^^ ... แจ้งเพื่อทราบ
  
เอาละ เริ่มกันดีกว่า
  
   "น้ำใจ"
 
คำๆนี้ใน  พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้ให้ความหมายไว้ว่า
ใจแท้,ใจจริง,ความจริงใจ,ความเอื้อเฟื้อ ฯ  ..... อย่างที่ทราบๆกัน ผมคิดว่าท่านผู้อ่าน
ทุกท่าน คงจะรู้จักคำๆนี้อยู่แล้วนะครับ ไม่ต้องอธิบายอะไรกันมาก และแน่นอน
ผมคิดว่าท่านผู้อ่านทุกท่าน มีคำๆ นี้ อยู่ในตัวเองแน่นอน ^___^
  
   "เห็นแก่ตัว"
  
คำๆนี้ พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ไม่ได้ระบุคำๆนี้เอาไว้
แต่ผมละเชื่อมากๆ ว่าทุกท่านรู้ความหมายของมันดีมากๆ ..... อย่าพูดต่อเลยครับ
เดียวของขึ้น ......
 
เอาละครับ ผมจะเล่าเหตุการณ์เหตุการณ์หนึ่ง ที่ผมประสบพบเจอด้วยตัวเองให้
เหตุการณ์นี้ มันทำให้ผมเห็นคำว่า "น้ำใจ" และ "เห็นแก่ตัว" ชัดๆในเหตุการณ์เดียว
ท่านผู้อ่านได้อ่านกัน ...... โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ^^
 
เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นบนรถเมล์ สายหนึ่งที่ผมกำลังจะนั่งกลับบ้านแถวบางโพ
ผมขึ้นรถที่เทเวศร์เพื่อที่จะกลับถึงบ้านภายในสายเดียว ในระหว่างทางไป
รถเมล์ต้องผ่านโรงเรียนชายล้วนชื่อดังไฮโซ ย่านสามเสน ก่อนถึงสะพานซังฮี้
รถเมล์ก่อนจอดรับผู้โดยสารตามปกติ และป้ายหน้าโรงเรียนนั้น ก็มีแม่ลูก
ครอบครัวหนึ่งขึ้นมากัน 4 คน ..... แจ้งให้ทราบก่อนว่า ตอนนั้นบนรถเมล์
เหลือที่นั่ง 2 ที่ เป็นที่นั่งคู่
 
เหตุณ์การณ์มันเริ่มต้นที่ แม่กับลูกคนเล็กของเค้า มานั่งที่ว่างบนรถเมล์
และลูกทั้งสองของเค้าเดินตามขึ้นมา และมีน้องนักเรียนผู้หญิง 1 คนและ
เพื่อนนักเรียนชายของเค้าอีกหนึ่งคน นั่งอยู่เบาะหน้า
และเหตุการณ์ที่ผม
ไม่นึกไม่ฝันว่า
จะมีคนกล้าทำก็เกิดขึ้น !!!! ......
 
   คุณแม่ผู้รักลูก : (ยื่นมือไปสะกิดน้องผู้หญิงเบาะหน้า)
   คุณแม่ผู้รักลูก : หนูๆ ลุกออกไปสิ ทั้งสองคนเลย จะให้ลูกฉันนั้ง
   ผู้โดยสารรอบๆ + บอล : !!!!!! (หันไปมองด้วยความแปลกใจ)
   เด็กเบาะหน้าทั้งสอง : (ทำหน้ามึน และ งงตามประสาโดนจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว)
   คุณแม่ผู้รักลูก : บอกให้ลุกไง ยังจะทำหน้างงอีก ลูกฉันยืนอยู่เห็นไหม ลุกสิ
   บอล : (คิดในใจ) เห้ย!!! อะไรวะ แบบนี้ก็มีด้วย!!
   เด็กเบาะหน้าทั้งสอง : เออ คือ ... ค่ะๆ/ครับ (แล้วก็ลุกออกไป)
   คุณแม่ผู้รักลูก : มานั่งเร็วลูกเดียวเหมื่อยนะ
   เด็กเบาะหน้าทั้งสอง : (ยืนด้วยความมึนงง และพูดอะไรไม่ออก)
   ผู้โดยสารรอบๆ : (มึนงงกับการกระทำของ คุณแม่คนนี้)
   ลูกชายอีกสองคนของคุณแม่ : (ยิ้มร่า รีบลงมานั่งเบาะแล้วหัวเราะกันคิกคัก)
 
ครับผม ..... เหตุการณ์คนเกิดขึ้นไวมากๆ จนทุกคนรอบๆ ตามไม่ทัน และมึนงงกันหมด
รวมทั้งตัวผมเองด้วย พูดจริงๆ ตอนนั้น "งงแดรก!!" ทำไรไม่ถูกจริงๆ ครับ
ในขณะที่ทุกคนกำลังมึนงง คุณป้าคนหนึ่ง (นั่งเบาะเดี่ยว และนั่งอยู่ด้านหน้าผม)
ที่อยู่ข้างๆกับคุณแม่คนนั้น
สะกิดไปที่เด็กผู้หญิง แล้วลุกขึ้น และพูดว่า ...
 
   คุณป้าน้ำใจงาม : นั่งสิจ๊ะนู๋ กระเป๋าท่าทางจะหนัก ใหญ่เชียว (^__^)
   น้องผู้หญิง : เออ ... คือ ...
   คุณป้าน้ำใจงาม : ไม่เป็นไรจ๊ะ เดียวป้าก็ลงแล้ว นั่งเถอะ ยืนถือของหนักไม่ดีนะ
   น้องผู้หญิง : เอออ .. ค่ะ ... ขอบคุณค่ะ
 
โอ้แม่เจ้าาาา ทีนี้ ความสนใจของ ผู้โดยสารรอบๆหันกลับมาที่คุณป้าท่านนี้
รวมทั้งผมด้วย นึกด่าตัวเอง เราก็ยังหนุ่มยังแน่น ทำไมไม่ลุกให้นั่งเองว๊ะ
แต่ก็นะครับ โทษตัวเองก็คงไม่ได้ เพราะตอนนั้นกำลัง "งงแดรก" ตั้งตัวไม่ติดอยู่
ผมจึงนึกทดแทนความไม่ทันของตัวเอง ด้วยการลุกขึ้นให้คุณป้ากลับมานั่ง
 
   บอล : คุณป้าครับ นั่งนี่สิครับ
   คุณป้าน้ำใจงาม : ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะพ่อหนุ่ม เดียวป้าก็ลงแล้ว
   บอล : อ่อ ไม่เป็นไรครับคุณป้า ผมกำลังจะลงป้ายนี้ละครับ
   คุณป้าน้ำใจงาม : งั้นหรอ ... ขอบใจมากนะจ๊ะพ่อหนุ่ม (^__^)
   บอล : ไม่เป็นไรครับ
 
แล้วผมก็ลงมากจากรถเมล์ทั้งๆที่ยังไม่ถึงป้ายบ้านผม สิ่งที่ทำให้ผมทำแบบนี้
เพราะช่วงเวลา แว๊ปหนึ่งตอนที่ผมลุกให้คุณป้าท่านนั่ง ผมนึกถึง foward maill
ฉบับหนึ่งที่เมื่อก่อนผมเคยอ่าน เป็นเรื่องของคุณยายน้ำใจงาม ที่ลุกให้คนท้องนั่ง
แล้ว แล้วบอกคนท้องว่าลงป้ายนี้ ทั้งๆ ที่กลับมายืนรอรถสายเดิม ที่แกทำแบบนั้น
เพราะว่า กลัวคนท้องเกรงใจไม่ยอมนั่ง .... นึกถึงแล้ว ทึ่งในน้ำใจของคุณยายจริงๆ
 
ผมก็ไม่ได้น้ำใจงามอะไร ที่ทำไปเพราะ ร่างกายมันสั่งไปโดยไม่คิดจริงๆครับ
แต่การที่ผมลงมารอรถเมล์สายเดิม ผมก็ได้คิดอะไรได้ ณ ตอนนั้นว่า
 
คนอื่นอาจจะเห็นว่า การที่คุณป้าลุกให้นั่ง มันเป็นเรื่องธรรมดาไม่แปลกอะไร
แต่สิ่งที่ผมคิด กลับเห็นว่า เมื่อเทียบกับการกระทำที่ผมเรียกมันว่า "เห็นแก่ตัว"
ของคุณแม่ลูกสาม แล้ว สิ่งที่คุณป้าทำไป มันดูดี แล้วแสดงถึงความมีน้ำใจ
ซึ่งแตกต่างจาก เหตุการณ์ที่แสดงความเห็นแก่ตัวก่อนหน้านี้ ได้อย่างชัดเจน
 
ถึงแม้การลุกให้นั่ง มันจะเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ตามที แต่เท่าที่ลองคิดดู
คุณป้า ไม่จำเป็นต้องลุกก็ได้ เพราะคุณป้าก็อายุเยอะแล้ว แถมคุณป้ายังพูด
อย่างห่วงใยเด็กผู้หญิงคนนั้น เรื่องแบกของหนักด้วย ถึงมันจะเล็กๆน้อยก็จริง
แต่นี้ละครับ ที่ผมคิดว่า คำว่า "น้ำใจงาม" เหมาะสมกับคุณป้าท่านนี้จริงๆ
 
ส่วนคุณแม่ลูกสาม ผมให้ท่านผู้อ่านคิดเอาเองนะครับ จะตัดสินใจยังไงกับ
การกระทำของเค้า .....
 
และสุดท้ายนี้ ผมอยากจะฝากถึงหลายๆคน ที่มีพฤติกรรมแบบนี้ว่า
สิ่งที่ท่านๆ ทำอยู่ ท่านอาจจะไม่คิดอะไร แต่คนรอบๆข้างของท่าน
จะดูถูกสิ่งที่ท่านกระทำแน่นอน เชื่อเถอะครับ ผมกล้าพูดเลย
ถ้าคนในชาติ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว (เห็นแก่ตัว) มากเดินไป
ชาติเราจะเจริญเก้าหน้าได้ช้ามาก อย่าหาว่าผม สั่งสอนเลยครับ
ผมแต่หวังดี อยากจะเตือนเฉยๆ ว่ามันไม่ดีจริงๆ ทั้งกับตัวเอง
และคนรอบข้าง .......
 
แต่ยังไงซะ ผมก็คิดว่า คนไทย เป็นชาติที่มีน้ำใจกันอยู่แล้วใช่ไหมครับ
ดูอย่างเหตุการณ์น้ำท่วมตอนนี้สิครับ มันแสดงให้เห็นชัดๆว่า
"น้ำใจคนไทย ไม่แพ้ชาติใดในโลก" ขอสรรเสริญ ผู้มีน้ำใจทุกท่านครับ ^^
 

ปล. Entry นี้เป็นความคิดส่วนบุคคลไม่ได้ตั้งใจ กระทบผู้ใดจริงๆ
      **** โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ^^ 
  

 

Comment

Comment:

Tweet

ตอบเรื่องกลอน มิใช่ประตู

คุณน้องขา ถ้าให้เจ้เม้น กลอน
เทอต้องเขียนกลอนมาซิจ้ะ
เจ้จึงมีอารมณ์รวน เออ ร่วมได้

แบบที่เขียนบทความอ่านแล้วก็ตอบแบบบทความจ้า
มันไม่เก็ต เข้าใจบ่ละ

#19 By ปิยะ99 on 2011-01-13 09:17

เจอแบบนี้เข้าไปผมก็งงแดรกเหมือนกันนะครับเนี่ย

แต่พอผมขึ้นรถเมล์ผมก็ลุกให้ชาวบ้านเค้านั่งเกือบทุกครั้งเหมือนกัน (บางครั้งลุกไม่ขึ้นเพราะไอเท็มเต็มตัว)

ช่วงนี้ก็ขอให้ไม่ต้องเดินเข้าๆออกๆโรงพยาบาลบ่อยก็แล้วกันนะครับ อย่าหักโหมล่ะ

#18 By Randolph on 2010-11-20 02:10

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#17 By Kz on 2010-11-13 00:26

โอ้ว...เคยเจอๆๆๆแบบนี้...แต่ได้แต่มองไกลๆ
น้ำใจเราเริิ่มหายไปจากคนไทยแล้วมั้ง
เพราะปลูกฝังความเห็นแก่ตัวกันจัง
ตั้งแต่ผู้ใหญ่ของบ้านเมืองเลยsad smile Hot! Hot!
ปล..ไม่ได้หายนา ตัวเองน่ะแหละที่ดองบล็อค 555

#16 By เจ้นุช on 2010-11-12 13:54

ชื่นชมน้ำใจเจ้าของบล็อกและคุณป้าครับ ทำดีต่อไปนะครับ
confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile




แม่ลูก๔ โคตรบ้าเลยครับ เป็นผมก็คงสวนกลับละครับ
ไม่น่าเชื่อว่าจะจริง พูดได้คำเดียวว่า "สถุล"

#15 By Untitled_666 on 2010-11-08 23:07

ถ้าเราเจอก็อึ้ง ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันแหละเนอะ
Hot! Hot! Hot!
Hot!Hot!Hot!Hot!

เคยเจอเหมือนกันค่ะ

เป็นรถเมล์สองแถว

สมัยเรียนม.ปลาย(ตอนนี้ปีสี่^^")

น้องผู้หญิงคนนึง She เป็นคนแรงๆ

พ่วงตำแหน่งอดีตแฟนเพื่อนสนิทของปุ่นมาด้วย

ทีนี้มีอยู่วันนึงคนเยอะมากบนรถ ตอนsheขึ้นมาจริงๆแล้วถ้ามีคนขยับให้..หล่อนก็นั่งได้

แต่บังเอิญไม่..(น่าจะเป็นเพราะบุคลิกของหล่อนที่คนบนรถเห็นจนชิน)

พอรถเคลื่อนตัวไปพักใหญ่ ก็จอดรับผู้โดยสารอีก คราวนี้มีหนุ่มใจดีคนนึงลุกให้เด็กผู้หญิงนั่ง

ในขณะที่เด็กกำลังจะมานั่ง

หล่อนแทรกตัวลงไปนั่งแทนที่!! ทุกคนเหวอมาก

เราก็เหวอ+ไม่พอใจสุดๆกับพฤติกรรมของหล่อน

พอดี๊..หล่อนนั่งตรงข้ามเราและเพื่อนเรา(อดีตแฟนหล่อน)ยืนคุยอยู่ตรงหน้าเราพอดี..

เราเลยแหกปากถามเพื่อนสนิทเราว่า

"เฮ้ยอ๊อด!มึงเคยมีแฟนเป็น ขยะสังคม ด้วยเหรอวะ?"

...

เราเองก็แรงเหมือนกัน..แต่..อดรนทนไม่ไหวจริงๆ

เหอะๆ..
Hot! Hot! Hot! sad smile

#13 By ' I'm E29AZA ' on 2010-11-08 18:54

ขออึ้งแดรก กับอีป้าลูก 3 ด้วยคนwink

คนแบบนี้ก็มีด้วย บระเจ้า

.....

และขอปรบมือดังๆให้กับคุณป้า ที่ลุกให้เด็กนั่ง
และให้ จขบ. ที่ลุกให้คุณป้านั่ง

ขอชื่นชมจริงๆครับ Hot! Hot! Hot!
Hot! Hot! Hot! Hot!

#11 By Rapbitan on 2010-11-08 16:48

แหมๆๆๆมีดันตัวเองด้วยนะwink
ผั่ว!!!!!

ผั่ว!!!!!

(ผั่วแรกแอบตบหัวพี่เล่น
ผั่วหลังโดนถีบปลิว)


ช่วงปีนี้ไม่ค่อยได้นั่งรถเมล์เลย
แต่ยืนทุกวัน เลยไม่ค่อยเกรงใจใคร
และมักจะไส่หูฟังขณะยืน
ใครมาสะกิดมักจะทำหน้าตาตกใจไส่
แล้วไม่สนใจต่อ

....(เลวเน๊อะsad smile)

#10 By Rapbitan on 2010-11-08 16:47

ขนาดอ่านนี่ก็ยังอึ้งครับ ต้องขอขอบคุณคุณป้าน้ำใจงามที่มาเขย่าสติของทุกๆคนเลยนะครับ

ขอให้สุขภาพแข็งแรงเร็วๆนะครับ
Hot! Hot! Hot! Hot!

#9 By 40reborn on 2010-11-08 15:42

Hot! Hot! Hot! Hot!

คุณป้าท่านนั้นได้จุดประกายดีๆให้กับคนอีกหลายๆคน
อ่านแล้วรู้สึกดีมากค่ะ อย่างน้อยก็ไ้ด้ทราบว่า
น้ำใจในประเทศไทยไม่ได้เหือดแห้งหายไปไหน

ส่วนคุณแม่ผู้รักลูก ... เข้าใจเค้าค่ะ แต่... -*-

#8 By RedEvil@Colors5 on 2010-11-08 14:58

Hot! Hot! Hot!

#7 By FRiEND on 2010-11-08 12:06

ออ ขอให้สุขภาพดีแข็งแรงนะ

#6 By ปิยะ99 on 2010-11-08 10:33

น้ำใจงามจริง

Hot! Hot! Hot!

เจ้นะสมัยสาวลุกให้คนนั้งจนติดนิสัย
ไม่ได้มองตัวเองว่า บัดนาว แก่หมียนกัน
ขึ้นรถเมล์ มีหนุ่มลุกให้นั้ง หลายหน

ครั้งหลังสุดเจ้ ก็ลุกให้ตาแก่ผุชาย ยักแย้ยักยัน นั้ง
แก มองหน้าเจ้ แบบว่า แก่แล้วไม่เจียม

เออ จริงด้วย ตรูแก่แล้วเฮะ เลยไม่กล้าลุกให้ใครนั้งง่ะ

#5 By ปิยะ99 on 2010-11-08 10:32

แตกต่างจริงคะ น้ำใจ กับเห็นแก่ตัว sad smile

#4 By pigton on 2010-11-08 06:59

Hot! อึ้งจริงๆค่ะ

สั่งให้คนอื่นลุก(ไม่รู้จักกัน)คนแบบนี้ก็มีด้วย
กดkeให้คุณป้าน้ำใจงามค่ะ
คุณจขบ.ด้วยนะคะ :D

#3 By unsleep on 2010-11-08 06:30

Hot! Hot! Hot!
เจออย่างงั้นผมว่าใครก็คงงง+อึ้งแหละครับ

เอ่อ... เข้าใจว่าคุณแม่ท่านนั้นอยากให้ลูกได้นั่งเพราะรักลูกหรืออะไรก็ตาม แต่แบบนี้มันก็เกินไปนะเนี่ยsad smile

ส่วนคุณป้าท่านนั้นน้ำใจงามมากเลยครับconfused smile
จขบ.ก็ด้วยนะ open-mounthed smile

#2 By @ P.M. on 2010-11-08 05:43

ไม่ได้มานาน ดันตัวเองซะหน่อย คงไม่ว่ากัน ^^
Hot! Hot! Hot!

#1 By หมาเหงา on 2010-11-08 01:13