"คุณคิดถึงใครสักคนน้อยลงไหม"
 
ครับ คำถามแรกที่ผมอยากจะถามท่านผู้อ่านทุกท่าน
คุณคิดถึงใครสักคน นานที่สุดมากแค่ไหน
 
10 นาที 20 นาที 1ชม. หรือ 1 วัน
 
แค่คุณคิดถึงใครสักคน แล้วคนนั้นเค้าเล่น
social network อะไรสักอย่าง ไม่ว่าจะเป็น
FB, LINE, Whatsapps หรื่ออื่นๆ อีกมากมายที่มีอยู่ในโลกปัจจุบัน
 
เพียงแค่ Click เดียวเท่านั้น คุณก็ได้สนทนากับคนที่คุณคิดถึงแล้ว
นี่ยังไม่รวมกับพวก โทรศัพท์ ด้วยนะครับ
 
หากท่านผู้อ่านเกิดทัน ท่านจำได้ไหมว่า
ครั้งล่าสุดที่ท่าน จีบใครสักคน หรือ ถูกจีบจากใครสักคน
แล้วคุณหรือเค้าพูดคำว่า
 
"ขอที่อยู่ได้ไหม ครับ/ค่ะ"
 
มันนานแค่ไหนแล้วครับ สำหรับผม มันนานมากแล้วจริงๆ ตั้งแต่สมัยยังเด็กเลย
 
ใช้แล้วครับนี่คือการ "ส่งจดหมาย"
หากท่านผู้อ่านเคยทำ ท่านยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ไหมครับ
ความรู้สึกที่ว่า เราจะเขียนอะไรลงไปดี
กว่าจะเรียบเรียง ออกมาได้แต่ละประโยคแต่ละถ้อยคำ
เขียนกันเป็นวัน บางทีอาจมากกว่าวันด้วยซ้ำครับ
 
ผมว่าความรู้สึกนี้ละครับ ที่ทำให้คนเรามอบความรู้สึกดีๆ ให้กัน
แบบยิ่งยืนนานมากกว่า การที่เราแชทจีบกันโทรคุยกัน
 
ลองคิดดูครับ กว่าเราจะเขียนเสร็จหนึ่งฉบับ
ว่าเค้าจะได้อ่านจดหมายของเรา
 
เค้าต้องรอนานแค่ไหน และการที่เค้าได้อ่านสิ่งที่ถูกกลั่นกรองจากความรู้สึก
ออกมาเป็นตัวหนังสือนั้น คุณคิดว่า เค้าจะรับรู้ความรู้สึกนั้นได้มากเพียงได
 
คำว่า "คิดถึง" ในจดหมายนั้น คือ ความคิดถึง ตลอดการเขียนจดหมาย
จนกระทั่งจดหมายถึงมือผู้รับ และผู้รับได้อ่านมัน
ผมความ คำว่า "คิดถึง" นี้ มันช่างมีค่า และ ความหมายมากเหลือเกิน
 
และการส่งจดหมายนั้น คนส่งก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้รับได้อ่านหรือยัง
หรือผู้รับ อ่านแล้วคิดอย่างไร กับจดหมายฉบับนั้น
 
จะได้รู้อีกที ก็ตอนที่ผู้รับ ตอบจดหมายกลับมา
ซึ่งระหว่างรอการตอบกลับ ฝั่งผู้เขียนจดหมายก็จะได้รู้ถึงความรู้สึกของผู้ที่รอจดหมาย
และฝั่งผู้รับจดหมาย ก็จะได้เรียบเรียงตัวอักษรเหมือนผู้ส่งมา เช่นกัน
 
ความรู้สึก ที่เหมือนๆ กันของผู้รับ และผู้ส่งจดหมายนี้
มันเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ ที่หาอะไรมาตัดขาดได้ยาก
ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ 
 
ยกตัวอย่างนะครับ ผมจะให้ท่านผู้อ่านได้เห็นข้อความในจดหมายนะครับ
 
---------------------------------------------------------------------------
 
ถึง ... คุณนางฟ้าของผม
 
   ก่อนอื่นเลยผมไม่รู้จะอธิบายความรู้สึก คิดถึง ที่ผมนั้นมีต่อคุณได้อย่างไร
มันมากมายจนเกินกว่าจะหาคำไดๆ มาบรรยายความรู้สึกนั้นของผมได้
ผมอยากตะโกนก้องให้โลกรู้ว่า ผมคิดถึงคุณมากเพียงใด แต่ถึงจะตะโกนออกไป
ดังแค่ไหน คุณก็คงจะไม่ได้ยินเสียงของผม เพราะฉนั้นผมจึงต้องเขียนมาในจดหมายฉบับนี้
ว่าผม คิดถึง คุณมากเหลือเกินที่รักของผม ตอนนี้คุณคงจะรู้แน่แท้แล้ว ว่าผมคิดถึงคุณ
 
คุณเป็นเช่นไรบ้างนางฟ้าของผม สุขสบายดีหรือไม่อย่างไร ส่วนทางนี้นั้นหนาวเหลือเกิน
หนาวเพราะไม่มีคุณอยู่เคียงข้างกายแนบชิดให้อุ่นกาย แต่อุ่นกายในจะเท่าอุ่นใจ ถ้ามีคุณอยู่ใกล้
เมื่อวันวานมีเรื่องเกินขึ้นกับผมมากมายผมจะเล่าให้คุณได้ฟังในจดหมายฉบับนี้
..................................................................................................................
..............................................(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ).....................................
..................................................................................................................
 
และสุดท้ายนี้หวังว่าคุณจะสบายดี และคิดถึงผมเช่นกัน
ผมหวังว่าคุณจะได้รับจดหมายฉบับนี้ด้วยตัวคุณเอง และจะตอบจดหมายกลับมา
ให้ผมนั้นได้หายคิดถึงนางฟ้าของผมบ้าง
ผมขอสาบานว่าความรู้สึกผมนั้นสัตย์จริงต่อคุณเท่านั้น
จะไม่แล หญิงอื่น แม้จะงามเพียงใดก็ตาม เพราะผมเชื่อว่า
คุณคือหญิงที่งามที่สุดในแดนสยามนี้แล้ว
 
ด้วยรักและคิดถึง
ลงชื่อ ......
 
---------------------------------------------------------------------------
 
เป็นไงบ้างครับท่านผู้อ่านรับรู้สึกถึงความคืดถึงของผู้ชายคนนี้
ที่มีต่อผู้หญิงที่เค้าเขียนจดหมายถึงหรือป่าวครับ
ผมว่านี่ละครับ มนต์เสน่ห์ ของความคิดถึง
 
เมื่อลอง เปรียบเทียบกับยุคปัจจุบัน
ที่เรา ส่ง LINE ว่า คิดถึงนะ ทำไรอยู่ นู้นนี้นั่น กับคนที่เรารัก
มันให้ความรู้สึกของความคิดถึงมากแค่ไหนกัน
ท่านผู้อ่านพอจะบอกได้หรือไม่ครับ ??
 
สำหรับผมแล้ว เทคโนโลยี ตอนนี้มันทำให้
มนต์เสน่ห์ ของความคิดถึง มันจางหายไป
ซึ่งผมว่ามันไม่ดีเอาซะเลยนะครับ
ท่านผู้อ่านคิดเหมือนผมหรือป่าว
 
สำหรับผม การที่จะพูดว่าคิดถึงใครสักคนแล้ว
คำว่าคิดถึงของผม มันคือ ความคิดถึงทุกสัดส่วนอนูของความคิดถึงในใจของผม
 
แต่ประเด็นอยู่ที่ว่า คนที่อ่านคำว่า "คิดถึง" ใน LINE ข