"คุณคิดถึงใครสักคนน้อยลงไหม"
 
ครับ คำถามแรกที่ผมอยากจะถามท่านผู้อ่านทุกท่าน
คุณคิดถึงใครสักคน นานที่สุดมากแค่ไหน
 
10 นาที 20 นาที 1ชม. หรือ 1 วัน
 
แค่คุณคิดถึงใครสักคน แล้วคนนั้นเค้าเล่น
social network อะไรสักอย่าง ไม่ว่าจะเป็น
FB, LINE, Whatsapps หรื่ออื่นๆ อีกมากมายที่มีอยู่ในโลกปัจจุบัน
 
เพียงแค่ Click เดียวเท่านั้น คุณก็ได้สนทนากับคนที่คุณคิดถึงแล้ว
นี่ยังไม่รวมกับพวก โทรศัพท์ ด้วยนะครับ
 
หากท่านผู้อ่านเกิดทัน ท่านจำได้ไหมว่า
ครั้งล่าสุดที่ท่าน จีบใครสักคน หรือ ถูกจีบจากใครสักคน
แล้วคุณหรือเค้าพูดคำว่า
 
"ขอที่อยู่ได้ไหม ครับ/ค่ะ"
 
มันนานแค่ไหนแล้วครับ สำหรับผม มันนานมากแล้วจริงๆ ตั้งแต่สมัยยังเด็กเลย
 
ใช้แล้วครับนี่คือการ "ส่งจดหมาย"
หากท่านผู้อ่านเคยทำ ท่านยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ไหมครับ
ความรู้สึกที่ว่า เราจะเขียนอะไรลงไปดี
กว่าจะเรียบเรียง ออกมาได้แต่ละประโยคแต่ละถ้อยคำ
เขียนกันเป็นวัน บางทีอาจมากกว่าวันด้วยซ้ำครับ
 
ผมว่าความรู้สึกนี้ละครับ ที่ทำให้คนเรามอบความรู้สึกดีๆ ให้กัน
แบบยิ่งยืนนานมากกว่า การที่เราแชทจีบกันโทรคุยกัน
 
ลองคิดดูครับ กว่าเราจะเขียนเสร็จหนึ่งฉบับ
ว่าเค้าจะได้อ่านจดหมายของเรา
 
เค้าต้องรอนานแค่ไหน และการที่เค้าได้อ่านสิ่งที่ถูกกลั่นกรองจากความรู้สึก
ออกมาเป็นตัวหนังสือนั้น คุณคิดว่า เค้าจะรับรู้ความรู้สึกนั้นได้มากเพียงได
 
คำว่า "คิดถึง" ในจดหมายนั้น คือ ความคิดถึง ตลอดการเขียนจดหมาย
จนกระทั่งจดหมายถึงมือผู้รับ และผู้รับได้อ่านมัน
ผมความ คำว่า "คิดถึง" นี้ มันช่างมีค่า และ ความหมายมากเหลือเกิน
 
และการส่งจดหมายนั้น คนส่งก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้รับได้อ่านหรือยัง
หรือผู้รับ อ่านแล้วคิดอย่างไร กับจดหมายฉบับนั้น
 
จะได้รู้อีกที ก็ตอนที่ผู้รับ ตอบจดหมายกลับมา
ซึ่งระหว่างรอการตอบกลับ ฝั่งผู้เขียนจดหมายก็จะได้รู้ถึงความรู้สึกของผู้ที่รอจดหมาย
และฝั่งผู้รับจดหมาย ก็จะได้เรียบเรียงตัวอักษรเหมือนผู้ส่งมา เช่นกัน
 
ความรู้สึก ที่เหมือนๆ กันของผู้รับ และผู้ส่งจดหมายนี้
มันเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ ที่หาอะไรมาตัดขาดได้ยาก
ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ 
 
ยกตัวอย่างนะครับ ผมจะให้ท่านผู้อ่านได้เห็นข้อความในจดหมายนะครับ
 
---------------------------------------------------------------------------
 
ถึง ... คุณนางฟ้าของผม
 
   ก่อนอื่นเลยผมไม่รู้จะอธิบายความรู้สึก คิดถึง ที่ผมนั้นมีต่อคุณได้อย่างไร
มันมากมายจนเกินกว่าจะหาคำไดๆ มาบรรยายความรู้สึกนั้นของผมได้
ผมอยากตะโกนก้องให้โลกรู้ว่า ผมคิดถึงคุณมากเพียงใด แต่ถึงจะตะโกนออกไป
ดังแค่ไหน คุณก็คงจะไม่ได้ยินเสียงของผม เพราะฉนั้นผมจึงต้องเขียนมาในจดหมายฉบับนี้
ว่าผม คิดถึง คุณมากเหลือเกินที่รักของผม ตอนนี้คุณคงจะรู้แน่แท้แล้ว ว่าผมคิดถึงคุณ
 
คุณเป็นเช่นไรบ้างนางฟ้าของผม สุขสบายดีหรือไม่อย่างไร ส่วนทางนี้นั้นหนาวเหลือเกิน
หนาวเพราะไม่มีคุณอยู่เคียงข้างกายแนบชิดให้อุ่นกาย แต่อุ่นกายในจะเท่าอุ่นใจ ถ้ามีคุณอยู่ใกล้
เมื่อวันวานมีเรื่องเกินขึ้นกับผมมากมายผมจะเล่าให้คุณได้ฟังในจดหมายฉบับนี้
..................................................................................................................
..............................................(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ).....................................
..................................................................................................................
 
และสุดท้ายนี้หวังว่าคุณจะสบายดี และคิดถึงผมเช่นกัน
ผมหวังว่าคุณจะได้รับจดหมายฉบับนี้ด้วยตัวคุณเอง และจะตอบจดหมายกลับมา
ให้ผมนั้นได้หายคิดถึงนางฟ้าของผมบ้าง
ผมขอสาบานว่าความรู้สึกผมนั้นสัตย์จริงต่อคุณเท่านั้น
จะไม่แล หญิงอื่น แม้จะงามเพียงใดก็ตาม เพราะผมเชื่อว่า
คุณคือหญิงที่งามที่สุดในแดนสยามนี้แล้ว
 
ด้วยรักและคิดถึง
ลงชื่อ ......
 
---------------------------------------------------------------------------
 
เป็นไงบ้างครับท่านผู้อ่านรับรู้สึกถึงความคืดถึงของผู้ชายคนนี้
ที่มีต่อผู้หญิงที่เค้าเขียนจดหมายถึงหรือป่าวครับ
ผมว่านี่ละครับ มนต์เสน่ห์ ของความคิดถึง
 
เมื่อลอง เปรียบเทียบกับยุคปัจจุบัน
ที่เรา ส่ง LINE ว่า คิดถึงนะ ทำไรอยู่ นู้นนี้นั่น กับคนที่เรารัก